در جدال با هضم مرگ

پدربزرگ من در یک روز معمولی تیرماه به ناگاه بدحال شد و صبح روز بعد در بیمارستان درگذشت. هضم رفتن او برای هیچ یک از عزیزانش راحت نبود.

یک روز بعد از حمام چیزهایی به ذهنم رسید. تا پیش از آن برایم سوال بود چرا انقدر حضورش را همه جا احساس میکنم. حس می‌کنم چیزی که به آن رسیدم بخشی از آن معما بود.

چطور زنده می‌مانیم؟

آدم‌ها صفحات زندگی ما هستند و ما قلم. هر اسنان بعد از مرگ تبدیل به تمام افرادی می‌شود که بر رویشان تاثیر گذاشته چه نیک و چه بد.

انسان‌ها دفترهای‌ بزرگ و سخنگویی هستند که نام و یاد نیکت را پابرجا خواهند گذاشت. هر شخصی که می‌میرد، در تبادل خاطرات هر شخص زنده‌ای که بر او تاثیر گذاشته حضور می‌یابد و گاه نویسنده تنها کسی است که این را به مردم نشان می‌دهد و داستان‌های خود و دیگران را ثبت می‌کند.

برای همین است که بخشی از وجود یک نویسنده، در گرو شنیدن خاطرات خویش و دیگران است. اما داستان‌های ما و حضور ما زنده هستند و باقی می‌ماننند. هر چه بیشتر تاثیر نیک بگذاری، نام و یادت به مدت طولانی‌تری در این جهان زمزمه خواهد شد.

باز هم ما قهرمان داستان طولانی زندگی خود هستیم. قهرمانانی که گاه از یک شهرستان و حتی یک روستا بزرگتر می‌شوند و آوازه آنها و ماجراهایشان به گوش آدم‌های زیادی می‌رسد. آنها نیز با شنیدن و خواندن هر قصه از آن شخص، حضورش را احساس می‌کنند و رفته رفته همه ما بی‌پایان در هستی می‌مانیم. حضور فیزیکی انسان در زمین، داستان‌هایش است.

اگر به این فکر کنیم که ماجراهایی که از پرده ذهن هر شخص عبور می‌کنند، عنصر اغراق را نیز دارند، باید بدانیم که داستان‌های ما لزوما واقعیت ندارند. مقداری، در اثر پالایش ذهنی تغییر می‌کنند و قهرمان‌های خوب بزرگ و بزرگ‌تر می‌شوند و افرادی با کردار ناشایست یا تاثیر بد، روز به روز و ذره به ذره منفورتر. تا جایی که روزی افسانه‌ها پدید می‌آیند.

افراد خوبی روزگاری زیسته‌اند که ریشه افسانه‌های قهرمانان بزرگ باشند و افرادی با رفتار یا تاثیر ناشایست بوده‌اند که ما آنها را آدم بدهای داستان می‌خوانیم. چه بسا اگر پهلوان رستم نامی بوده، او در جایگاهای خاصی از زندگیش ترسیده باشد که این بخشها هرگز به گوش ما نرسیده‌اند.

این را فراموش کرده‌ایم که داستان‌ها تلولویی از ما هستند و تاثیرات پیچیده‌تر از آنند که با صورت ظاهری “این را نمی‌خواستم، نمی‌دانم چرا اینطور برداشت کرد”، مورد قضاوت قرار گیرند. چه بسا کارهایی نیک با نیت بد یا بی‌نیت رقم بخورند و سرنوشت عده زیادی را تغییر بدهند.

اگر حرف‌های قرآن را ملاکی بر ارزیابی عمل نیک و بد در نظر بگیریم، از دید این کتاب تنها نیک خوب کافی نیست و تنها عمل خوب هم کافی نیست. آگاهی و عمل در کنار هم یک انسان کامل و آگاه را می‌سازد و بدین سان ما قهرمانانی حقیقی و زنده خواهیم بود که ماجراهای ما دارای حقیقتی روشن و نزدیکتر به واقعیت درونی ما خواهند بود و بنابراین، بیشترین ارزش دنبال کردن را دارند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *