نکاتی از کتاب چطور انسانی دوست‌داشتنی باشیم؟

در ایام دانشگاه مشغول خواندن کتاب چطور انسانی دوست‌داشتنی باشیم از بریان تریسی و ران آردن بودم. به یاد دارم که از بس به وجد آمده بودم، تصمیم گرفتم در کلاس‌های درس تعدادی از نکاتش را اجرا کنم و تاثیرش را ببینم.

یک کلاس خیلی خسته‌کننده و مرتبط با کشاورزی داشتیم. گرچه چشمم آب نمی‌خورد اما واقعا نهایت زرنگی را به کار بردم. سریعا ردیف دوم و وسطی‌ترین صندلی را انتخاب کردم. سعی کردم به طرز نامحسوسی همگام را حرکت استاد، جوری تغییر زاویه بدهم که باز هم کاملا مقابلش باشم.

سایر نکات نشستن را که در پایین خواهید خواند را نیز اجرا کردم. از قضا نتیجه جالب بود. این استاد ما اصلا اهل نگاه‌کردن و زل‌زدن به بچه‌ها نبود، ولی جوری شد که چشم از من برنمی‌داشت! راستش هدف خاص و آن مدلی نداشتم. بنده خدا سن پدرم را داشتند ولی بعد از آن احساس این شخصیت‌های شرور و تبهکار را درک می‌کردم. گویی قدرتی فرابشری پیدا کردم.

این قدرت همه جا جالب نیست. مثلا هیچ‌وقت در قطار امتحانش نکنید. من بارها در راه رفت و برگشت به دانشگاه، با آدم‌های جدید و مختلف آشنا شدم. آن روزی که چند تا از این قواعد را اجرا کردم، دیگر نمی‌توانستم هیچ غلطی جز گوش کردن انجام بدهم. کوپه زنانی که نیازمند شنونده هستند، اصلا جای مناسبی برای امتحان این روش‌ها نیست.

فقط خواستم بگویم که قبل از آن باور نداشتم که مهارت‌های ساده بتوانند انقدر اثرگذار باشند؛ اما واقعا هستند. گرچه این کتاب را تمام نکردم لیکن چند نکته را تا حد مطالعه‌ام بیرون کشیدم، تا شاید برای کسانی که مثل من تشنه حس قدرت هستند، دردی دوا کند.

نکات این کتاب

نکاتی درباره گوش‌دادن:

  1. همدلی به این معنی است که بتوانیم از حرف های مردم و منظور واقعی آنها آگاه باشیم و به آنها اهمیت بدهیم. هووارد گاردنر، استاد دانشگاه هاروارد، این ویژگی را هوش اجتماعی نامیده است.
  2. هوش اجتماعی ارزشمندترین و معتبرترین نوع هوشمندی محسوب می شود. خوشبختانه، انسان می‌تواند هوش اجتماعی‌اش را با خوب گوش کردن تقویت کند.
  3. هر چه شنونده بهتری باشید، در روابط خود با دیگران انسانی محترم‌تر خواهید بود.
  4. شنونده‌های فعال و پویا فقط بر لحظه حال تمرکز دارند و به این ترتیب سبب می‌شوند طرف مقابلشان احساس کند انسانی ویژه و مهم است. هر چه بیشتر این علائم را تمرین کنید دوست‌داشتنی ‌تر و خونگرم‌تر به نظر می‌رسید.

نکاتی درباره برقراری تماس چشمی:

  1. مستقیم به چهره او نگاه کنید و بر سخنانش متمرکز شوید. به گونه‌ای عمل کنید که گویی آخرین بار است که او را می‌بینید.
  2. ارزش یک لحظه گفتگوی دونفره با ساعت‌ها پر حرفی یک‌طرفه همسان است.
  3. هر چه بیشتر ارتباط چشمی برقرار کنید، به نظر می‌رسد که به حرف‌های گوینده بیشتر توجه دارید.
  4. چه مقدار ارتباط چشمی در گفتگو مناسب است؟ وقتی به حرف‌های کسی گوش می‌کنید، هر چه بیشتر با او ارتباط چشمی برقرار کنید بهتر است. در وضعیت مطلوب توصیه می شود که ارتباط شما ۱۰۰ درصد باشد.
  5. ارتباط ضعیف چشمی حتی یک اندیشه مثبت را هم به وجود نمی‌آورد.
  6. ما دو گوش و یک دهان داریم، بنابراین باید بیشتر گوش کنیم و کمتر حرف بزنیم.
  7. حرکت دادن نگاه به چه صورت است؟ در این حالت، به هنگام گوش‌کردن، به سادگی نگاه‌تان را از یک چشم به چشم دیگر او حرکت می‌دهید.
  8. چه عاملی سبب می شود نگاه شخصی سرد و بی‌حالت به نظر برسد؟ حرکت نکردن چشم‌های او چنین حالتی را بوجود می‌آورد. چنین شخصی هر چه بیشتر پیش شما بنشیند، برای شما آزاردهنده‌تر است و حتی خشم‌تان را هم بر می‌انگیزد.
  9. هر چه فعالیت چشمتان بیشتر باشد به نظر می‌رسد که بیشتر به موضوع علاقه دارید. هر چه فعالیت چشمتان کمتر باشد به نظر می‌رسد که کمتر به موضوع علاقه دارید و اگر چشمتان حرکت نکند به نظر می‌رسد که هیچ علاقه‌ای به موضوع ندارید.
  10. در حرکت دادن نگاه افراط نکنید. اگر افراط کنید، به نظر می‌رسد که تیک عصبی دارید.
  11. اعتمادبه‌نفس بیش از شوخ‌طبعی، بر ارزش و اعتبار  گفتگو می‌افزاید. (لاروش فوکالد)

نکاتی درباره حالت بدن:

  1. حرکت سر و بدن شما تاثیر بسیاری بر دیگران باقی می‌گذارد.
  2. اگر به هنگام گوش‌کردن حرف دیگران به همین ترتیب عمل کنید و گاهی سرتان را اندکی به سمت چپ یا راست خم کنید، برای گوینده مشتاق‌تر و کنجکاوتر به نظر می‌رسید.
  3. در این جا قانون دیگری نیز وحود دارد: به هنگام گوش‌کردن سرتان را به سمت چپ یا راست هم کنید، به هنگام صحبت کردن سرتان را صاف نگه دارید.
  4. وقتی شنونده سرش را به علامت تایید تکان نمی‌دهد، میزان انرژی و گیرایی او بسیار کاهش می‌یابد.
  5. شیوه نخست این است که سرمان را آهسته به علامت تایید تکان دهیم. تکان دادن آهسته سر به این معنی است: من به شما گوش می‌کنم. تکان دادن آهسته سر همیشه به این معنی نیست که شما با گوینده موافق هستید.
  6. شیوه دوم این است که سرمان را کمی سریع‌تر از حالت قبل به علامت تایید تکان دهیم. با این شیوه به گوینده اعلام می‌کنیم حق با شماست. من موافقم
  7. شیوه سوم این است که سرمان را بسیار سریع به علامت تایید تکان دهیم. این شیوه تکان دادن سر به این معنی است: من با شما موافقم و از سخنان شما به وجد آمده‌ام.
  8. به خاطر داشته باشید که شما در گفتگو، بیش از دیگران، به آنچه باید بگویید علاقه‌مند هستید. (اندرو اس رون)
  9. وقتی به سمت کسی اندکی خم می‌شوید، مانند این است که به او می‌گویید: حرف‌های تو برای من جالبه تو با نیرویی مغناطیسی منو به سمت خودت جذب می‌کنی.
  10. در گفتگو کل بدنتان به سمت کسی باشد که با شما صحبت می‌کند. این حالت را به منزله یکی از قانون‌های تاثیرگذاری در نظر بگیرید.
  11. اگر یک پای خود را روی پای دیگر می‌اندازید، سعی کنید زانو و ساق پایی که روی پای دیگر قرار می‌گیرد، به سمت شخصی باشد که مشغول صحبت‌کردن است. دستان را از هم باز نگه دارید و هنگام صحبت‌کردن، از حرکت دست‌ها خود برای تاکید کردن بر سخنانتان استفاده کنید. با بکارگیری این شیوه‌ها تصویر واضح و روشنی از پذیرش داشتن و گشاده‌رویی را می‌آفرینید.

نکاتی درباره فاصله شما با مخاطب:

  1. وقتی می‌ایستید، حفظ فاصله مناسب بین خودتان و شخص دیگر درگیر در گفتگو نیز اهمیت دارد.
  2. اگر کسی به شما نزدیک‌تر شود، پس شما از او دور بوده‌اید. اگر کسی مایل است از شما فاصله بگیرد پس شما در حریم شخصی او قرار دارید.

دیدگاه ها

  1. Pingback: این یک درخواست کمک است - مهسا فیروز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *